Η κατάρρευση του Άγιαξ: Από την ευρωπαϊκή ελίτ έγινε ομάδα χωρίς ταυτότητα

Λίγοι μεγάλοι σύλλογοι στην Ευρώπη ζουν τόσο κακό ξεκίνημα όσο ο Άγιαξ. Παρότι βρίσκεται στην 4η θέση της Eredivisie, η σεζόν μοιάζει ήδη χαμένη. Ο Τζον Χάιτινγκα αποχώρησε μετά από μόλις πέντε νίκες στις πρώτες 11 αγωνιστικές, ενώ στο Champions League οι Ολλανδοί μετρούν τέσσερις συνεχόμενες ήττες. Το άλλοτε καμάρι του ολλανδικού ποδοσφαίρου είναι σήμερα στο -11 από την κορυφή του πρωταθλήματος και ουραγός στον όμιλο της Ευρώπης.

Από την κορυφή της Ευρώπης στο χάος

Το διάστημα 2017-2022 ήταν εξαιρετική εποχή για τον σύλλογο. Τέσσερα σερί πρωταθλήματα, τελικός Europa League το 2017 και παρουσία στους «4» του Champions League το 2019. Όμως, η δυναμική χάθηκε απότομα. Έκτοτε, ο Άγιαξ τερμάτισε 3ος, 5ος και 2ος, αλλάζοντας προπονητές τόσο συχνά όσο άλλες ομάδες αλλάζουν… μεταγραφικούς στόχους. Σε λίγο παραπάνω από τρία χρόνια ψάχνει τον πέμπτο μόνιμο τεχνικό του.

Η επανάσταση του Κρόιφ και το κτίσιμο ενός project

Όλα ξεκίνησαν το 2010 με τον Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος έφερε αυτό που ονόμασε «σιδερένια επανάσταση». Έδιωξε όλο το προηγούμενο διοικητικό επιτελείο και έβαλε στη διοίκηση πρώην ποδοσφαιριστές, ένα μοντέλο τύπου Μπάγερν. Έντγκαρ Ντάβιντς, Έντβιν φαν ντερ Σαρ, Ντένις Μπέργκαμπ, Βιμ Γιονκ και Μαρκ Όφερμαρς ανέλαβαν νευραλγικούς ρόλους.

Η «εποχή Όφερμαρς – Φαν ντερ Σαρ» μετέτρεψε ξανά τον Άγιαξ σε ευρωπαϊκή δύναμη. Η φιλοσοφία επέστρεψε στη βάση της: Ανάπτυξη ταλέντων όπως οι Ντε Λιχτ, Φαν ντε Μπεεκ και Ντε Γιονγκ αντί για μαζικές αγορές.

Το αποτέλεσμα; Τελικός Europa League το 2017, ένα βήμα πριν τον τελικό του Champions League το 2019, απόλυτη κυριαρχία στην Eredivisie και ένας Άγιαξ που είχε γίνει τόσο δυνατός, ώστε όλοι στην Ολλανδία φοβόντουσαν πως θα μετατραπεί στον… Μπάγερν του πρωταθλήματος.

Κεντρική φιγούρα σε αυτή την επιτυχία, ο Όφερμαρς, ο οποίος έκανε τον Άγιαξ την πιο εύρωστη οικονομικά ομάδα της χώρας.

Η πτώση του Όφερμαρς και η αρχή του κατήφορου

Όλα κατέρρευσαν όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο με τα ακατάλληλα μηνύματα του Όφερμαρς προς γυναίκες υπαλλήλους. Έφυγε άμεσα, αφήνοντας φαν ντερ Σαρ μόνο του να διαχειριστεί την κρίση.

Οι διάδοχοι δεν έπεισαν κανέναν. Και μετά ήρθε ο Σβεν Μίσλιντατ, η αρχή της καταστροφής. Μέσα σε τέσσερις μήνες ξόδεψε όλο το διαθέσιμο μπάτζετ, αγοράζοντας παίκτες που δεν ταίριαζαν στη φιλοσοφία, μπλόκαραν τους νεαρούς και πρόσφεραν… μηδενική προσφορά. Παράλληλα, τους έδωσε μεγάλα συμβόλαια, κάνοντάς τους σχεδόν αδύνατο να πουληθούν.

Ο Μίσλιντατ απολύθηκε γρήγορα, αφήνοντας ένα μπάτζετ άδειο και έναν σύλλογο φορτωμένο με ακριβούς παίκτες που δεν παίζουν.

Η προσπάθεια για restart

Πέρσι το καλοκαίρι ανέλαβε ο Άλεξ Κρόες, θεωρητικά ο κατάλληλος άνθρωπος για restart. Όμως κληρονόμησε μπάχαλο. Επιπλέον, έπρεπε να περιμένει τη λήξη ρήτρας από το συμβόλαιό του με την Άλκμααρ για να αναλάβει και στην πράξη.

Στο πρώτο του μεταγραφικό παράθυρο κατάφερε να «ξεφορτωθεί» αρκετά ακριβά συμβόλαια, χωρίς όμως να πάρει αρκετά χρήματα ώστε να κάνει ουσιαστικές κινήσεις. Οι επιλογές του σε παίκτες μοιάζουν αξιοπρεπείς στα χαρτιά, αλλά δεν ανταποκρίνονται στο γήπεδο. Και η επιλογή του προπονητή (Χάιτινγκα) αποδείχθηκε λανθασμένη.

Τώρα που ο Χάιτινγκα απολύθηκε, ο ίδιος ο Κρόες βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Συζητείται η πιθανή επιστροφή του Όφερμαρς, αλλά οι γυναίκες που κατήγγειλαν τη συμπεριφορά του δουλεύουν ακόμα στον σύλλογο, ενώ ο ίδιος αντιμετωπίζει πλέον και σοβαρά καρδιολογικά θέματα.

Τι συνέβη με τον Τεν Χαγκ;

Ο Έρικ Τεν Χαγκ ήταν ίσως ο πιο… τυχερός στην εξίσωση. Ανέλαβε μια ομάδα χτισμένη σωστά, με γεμάτο ρόστερ και ξεκάθαρη φιλοσοφία. Είναι καλός προπονητής, άριστος τακτικά και βελτιώνει παίκτες, όμως χρειάζεται ένα σταθερό περιβάλλον. Μετά την αποχώρησή του, ο σύλλογος δεν μπόρεσε να βρει την ηρεμία που είχε τότε.